Sweter raglan od góry na drutach krok po kroku – poradnik dla początkujących

Sweter raglan od góry to jedna z najwygodniejszych konstrukcji na pierwszy większy projekt na drutach. Pracę zaczynasz przy dekolcie, a następnie stopniowo powiększasz karczek. Korpus i rękawy powstają bez osobnego zszywania elementów. Dzięki temu możesz przymierzać robótkę na każdym ważnym etapie i od razu oceniać jej szerokość oraz długość.

Raglan top down wygląda efektownie, choć opiera się na kilku powtarzalnych czynnościach. Najważniejsze są poprawna próbka, dobry podział oczek i regularne dodawanie oczek przy czterech liniach raglanu. Jeżeli to Twój pierwszy duży projekt, zajrzyj też do poradnika pierwszy jesienny sweter na drutach. Znajdziesz tam szersze wskazówki dotyczące wyboru fasonu, materiałów i planowania całej pracy.

Co przygotować przed rozpoczęciem raglanu od góry?

Na pierwszy bezszwowy sweter najlepiej wybrać włóczkę gładką, dobrze skręconą i niezbyt cienką. W równym kolorze łatwiej zauważysz oczka, miejsca dodawania oraz ewentualne pomyłki. Dobrym jesiennym wyborem są jednokolorowe włóczki merino z akrylem. Merino daje ciepło i miękkość, a domieszka akrylu poprawia trwałość oraz ułatwia pielęgnację gotowej dzianiny.

Potrzebujesz drutów z żyłką dopasowanych do włóczki, czterech markerów raglanowych i dodatkowego markera początku okrążenia. Przyda się również miarka, igła dziewiarska oraz zapasowa żyłka albo gładka nitka do odłożenia rękawów. Jeżeli nie chcesz samodzielnie obliczać potrzebnego metrażu, możesz sprawdzić gotowe zestawy włóczek na sweter. Zawsze porównaj jednak zawartość zestawu z rozmiarem, długością fasonu i własną próbką.

Nie kupuj włóczki dokładnie „na styk”. Zużycie zmienia się wraz z rozmiarem, długością korpusu, szerokością rękawów oraz ścisłością dziergania. Luźny sweter z pełnymi rękawami pochłonie więcej materiału niż dopasowany fason do talii. Bezpieczny zapas pozwoli też wydłużyć projekt po pierwszej przymiarce lub wykonać większy ściągacz.

Próbka i obliczenie liczby oczek na dekolt

Próbkę wykonaj tym samym ściegiem i na tych samych drutach, których użyjesz w swetrze. Powinna być większa niż kwadrat 10 × 10 cm, ponieważ brzegi często mają inną ścisłość niż środek. Wypierz ją tak, jak planujesz pielęgnować gotową dzianinę, wysusz na płasko i dopiero wtedy zmierz. Przeliczenia oparte na nieupranej próbce mogą zmienić się już po pierwszym praniu swetra.

Jeśli w 10 cm mieści się 18 oczek, a planowany obwód dekoltu wynosi 52 cm, punkt wyjścia to około 94 oczka. Wynik trzeba jeszcze dopasować do raportu ściągacza oraz wybranej konstrukcji. Następnie odejmij oczka przeznaczone na cztery linie raglanu i rozdziel pozostałe między przód, tył oraz dwa rękawy. Rękawy otrzymują mniej oczek, a przód i tył większe, zbliżone części.

Takie obliczenie jest dobrym szkieletem, lecz nie zastępuje tabeli rozmiarów lub sprawdzonego wzoru. Kształt dekoltu może wymagać rzędów skróconych albo stopniowego dobierania oczek z przodu. W prostym modelu dla początkujących łatwiejszy będzie dekolt okrągły, bez skomplikowanego modelowania. Przed rozpoczęciem zapisz wszystkie liczby i sprawdź, czy ich suma zgadza się z liczbą nabranych oczek.

Sweter raglan od góry krok po kroku

Nabierz obliczoną liczbę oczek i ostrożnie zamknij robótkę w okrążenie. Uważaj, aby brzeg nie skręcił się wokół żyłki. Załóż marker początku okrążenia, a potem wykonaj zaplanowane wykończenie dekoltu. Może to być klasyczny ściągacz 1 × 1 lub 2 × 2, zależnie od stylu swetra i sprężystości włóczki.

Po ściągaczu rozmieść cztery markery wyznaczające granice między tyłem, rękawem, przodem i drugim rękawem. Pojedyncza linia raglanu może mieć jedno, dwa albo więcej oczek. Jej szerokość wpływa głównie na wygląd, natomiast o wzroście karczku decydują dodawane oczka. Policz oczka w każdej części jeszcze przed pierwszym okrążeniem z dodawaniem.

Karczek dziergaj w okrążeniach, powtarzając sekwencję zgodną z projektem. W klasycznej wersji oczka dodaje się zwykle w co drugim okrążeniu. Co kilka centymetrów rozłóż robótkę i skontroluj przebieg linii raglanu. Jeśli marker przesunął się lub przy jednej linii brakuje dodania, popraw błąd możliwie szybko.

Jak dodawać oczka przy liniach raglanu?

W okrążeniu z dodawaniem wykonujesz nowe oczko przed każdą linią raglanu i drugie tuż za nią. Przy czterech liniach przybywa więc zwykle osiem oczek. Możesz używać narzutów, jeśli chcesz uzyskać dekoracyjne otworki. W gładkim swetrze lepiej sprawdzą się dodania z poprzecznej nitki, przerobione tak, aby nie powstała dziurka.

Dodawanie kontynuuj do chwili, gdy karczek osiągnie potrzebną głębokość, a obwód tułowia będzie wystarczający. Nie kieruj się wyłącznie liczbą powtórzeń z innego projektu. Różna próbka zmienia tempo poszerzania i długość karczku. Przymiarka powinna potwierdzić jednocześnie szerokość korpusu, miejsce pachy oraz swobodę ruchu ramion.

Oddzielenie rękawów i dzierganie korpusu

Gdy karczek ma właściwy rozmiar, przerób oczka tyłu do pierwszego rękawa. Oczka rękawa przełóż na zapasową żyłkę lub pomocniczą nitkę. Pod pachą nabierz kilka nowych oczek, połącz robótkę z przodem i powtórz te czynności po drugiej stronie. Nowe oczka zwiększają wygodę i tworzą przestrzeń potrzebną pod pachami.

Korpus dziergaj dalej w okrążeniach. Po kilku centymetrach zrób przymiarkę, ponieważ materiał może układać się inaczej niż sam karczek. Sprawdź luz na wysokości klatki piersiowej i bioder. Jeżeli planujesz taliowanie, rozmieść odejmowania symetrycznie po bokach, zamiast zmniejszać oczka przypadkowo.

Długość mierz od pachy, a nie od górnej krawędzi dekoltu. Zakończ korpus ściągaczem, który pasuje do wykończenia szyi. Oczka zamknij elastycznie, aby dół nie ściągał swetra. Konstrukcja od góry pozwala później spruć brzeg i dopracować długość, o ile zachowasz trochę włóczki.

Rękawy, przymiarki i wykończenie bezszwowego swetra

Przełóż oczka pierwszego rękawa na druty i dobierz oczka na odcinku pod pachą. W narożnikach możesz nabrać po jednym dodatkowym oczku, a w następnym okrążeniu je zredukować. Ten prosty zabieg ogranicza powstawanie dziurek. Zaznacz środek pachy markerem, który będzie wyznaczał początek kolejnych okrążeń.

Rękaw możesz pozostawić prosty lub stopniowo go zwężać. Odejmowania wykonuj symetrycznie po obu stronach markera, zgodnie z obwodem ramienia i nadgarstka. Przymierzaj sweter częściej przed końcem pracy, bo ciężar dzianiny może nieco zmienić długość. Drugi rękaw wykonuj na podstawie zapisanej liczby okrążeń i miejsc odejmowania.

Na końcu schowaj nitki, lecz nie przycinaj ich tuż przy dzianinie. Gotowy sweter wypierz zgodnie z wymaganiami włóczki i wysusz na płasko, nadając mu właściwe wymiary. Blokowanie wyrówna oczka oraz uspokoi linie raglanu. Pierwszy bezszwowy sweter nie musi być idealny, aby stał się ulubionym. Największą zaletą konstrukcji top down jest możliwość obserwowania fasonu i poprawiania go podczas pracy.